देव आणि जीवन

जीवन दोन घडीचा खेळ

तिथे हो दु:खा कैचा वेळ || धृ ||

सृष्टी सुंदर केली देवे

सुख दु:खे ती मिळती देवे

स्वर्ग हा, कशा करावा माळ || १ ||

कर्तव्याच्या अढळ आसनी

देवाजवळी प्रेमे बसुनी

वाजवी समरसतेचे टाळ || २ ||

सुख तैसे दु:खाचे कारण

देव जाहला स्वयेचि आपण

कशातें कोणी पिटावे भाळ || ३ ||

देवचि झाला आपण रोगी

जंतु जाहला रोगालागी

औषधा माजी त्याचे बळ || ४ ||

देव सज्जनी, दुष्ट दुर्जनी

पातकी तसा आणि पावनी

कुणाचा घ्यावा त्यावरी आळ || ५ ||

भव्य वैभवी तोची विराजे

दीन दरिद्री राहे सहजे

आळसा, यत्नाचे तो फळ || ६ ||

जन्मे तोची आणि तो निमे

न कळे जीवा म्हणुनिया भ्रमे

सार्थकी लावी अपुला काळ || ७ ||